و به مجنون و به  لیلا  شدنش  می ارزد

دفتر  قلب  مرا  وا  کن  و  نامی  بنویس

سند عشق به امضاء شدنش می ارزد

گر چه  من تجربه ای از  نرسیدن  هایم

کوشش رود  به  دریا  شدنش  می ارزد

کیستم ؟.........آتش  سردی  که  هنوز

حتم دارد که به احیاء شدنش  می ارزد

با دو دست  تو فرو  ریختن دم  به  دمم

به همان لحظه ی بر پا شدنش می ارزد

دل من در سبدی عشق به نیل تو سپرد

نگهش دار  به  موسی شدنش می ارزد

سالها گر چه  که  در  پیله  بماند  غزلم

صبر  این کرم  به زیبا  شدنش می ارزد

تا به خود آمدم دیگر دلی در کار نبود

دل بردی و بی دل کنج اتاقم همچون شمعی فروزان در خود شعله کشیدم

از گرمای وجودم سوختم و سینه سوخته کلبه ام را سوزاندم

امروز همچون ققنوس از خاکستر خود به آسمان تو پر کشیدم

با عطر تن تو میلاد دوباره ام را جشن گرفتم

و دوباره سوختن در گرمای عشق تو را آغاز کردم

هزار سال  ولی دور از کنار هم اند

خوشا به هم نرسیدن ماه و خورشید

 که همیشه دور ولی باز بی قرار هم اند

وقتي هستي نيستم , وقتي نيستي هستم

وقتي هستم نيستي, وقتي نيستم هستي

اي همه ي نيست شده ي هستي من,

هستي من نيست مي شود وقتي تو نيستي

سر روی زانو بذارم تا می تونم گریه کنم

دلم می خواد یه آسمون اشکای حسرت ببارم

دلخوشی های مردمو تو تابوت شب بذارم

مثل بارون از آسمون آروم آروم و نم نم

برای تنهایی تن دلم می خواد گریه کنم

گونه ی بی نوازشم خشکیده مثل سنگ شده

امشب از اون شباست که دل برای گریه تنگ شده

واسه همه دلتنگیام دلم می خواد گریه کنم

یه آسمون غبار و اشک به تنهاییم هدیه کنم

خودت اینو خوب میدونی واست میمردم

گفتم فقط تو شهر ماتویی که پاکی

دلت مثل فرشته هاست ساده وخاکی

تورو دیدم با غریبه داشتم میسوختم

صبوری کردم وباز لبامو دوختم

کاش غریبه قشنگتر وسرتر ازم بود

همش میگم کاش که یه کم بهتر ازم بود

دلم داره میسوزه اما چه فایده

حتی خداحافظی با تو خیلی زیاده

اینم بدون غریبه چند وقته دیگه

حتی یه دوست دارم بهت نمیگه

کاش غریبه سر تر ازم بود

کاش یه کم

کاش تو نگاه اخر عشقو تو چشام میخوندی

تو چه کردی با دل من عشقمو انگار ندیدی

قلب تو انگاری نشنید التماسه این چشامو

تو چه کردی با دل من

به دلم مونده یه روزی یه جایی بگی میخوامت

نمیخوام عکستو رو ستاره ها بذارم

نمیخوام برای چشمات هرچی گُله بچینم

نمیخوام باز تو رو تو خواب گُلا ببینم

میخوام برات بمیـــــرم


نمیخوام توی رویا سوار ابرا بشم

تو دشت آرزوها باز با تو تنها بشم

نمیخوام داشتن تو واسه من آسون بشه

نعمت با تو بودن بازم فراون بشه

میخوام برات بمیـــــرم



نه نمیخوام بهار شه

من عاشق پاییزم

پاییز میشه عاشقتر واسه تو اشک بریزم

نه نمیخوام فکر کنی

که عاشقیم یه حرفه

اگه یه وقت نباشی

آب میشه مثل برفه

میخوام برات بمیـــــرم



برای اوّلین بار اجازه هم نگیرم

                              میخـــوام برات بمیــرم

عشق نمي پرسه اهل کجايي؟ فقط ميگه: توي قلب من زندگي مي کني .

عشق نمي پرسه چه کار مي کني؟ فقط ميگه: باعث مي شي قلب من به ضربان بيفته .
عشق نمي پرسه چرا دور هستي؟ فقط ميگه: هميشه با مني .

عشق نمي پرسه دوستم داري؟ فقط ميگه: دوستت دارم

دنیای به این بزرگی واسه من

وقتی نیستی مثل زندون میمونه

وقتی نیستی گلا ماتم میگیرن

بهارم مثل زمستون می مونه

وقتی نیستی من هوای خوندنم نیست

دیگه اینجا بی تو جای موندنم نیست

وقتی رفتی آینه چین خورد و شکست

باغبون درهای گلخونه رو بست

عروس سپید پوش تا دم مرگ

لباس سیاه به تن کرد و نشست

وقتی نیستی من ....


تو میخواستی دیوارا رو ورداری

جای هر دیوار یه باغچه بزاری

تو میخواستی پرده رو پس بزنی

پشت هر پنچره خورشید بکاری


وقتی نیستی کی به ما نشون بده

عکس خورشید توی آب چه رنگیه

کی میخواد به ما بگه بدون عشق

اینجا پر از آدمای سنگیه

وقتی نیستی من هوای خوندنم نیست

دیگه اینجا بی تو جای موندنم نیست

وقتی نیستی

/./

وقی نیستی

                        که آخربن نفسم را در این قفس بزنم

                       مرا اسیر خود کرده ای دعایی کن

                        نفس به جز تو نخواهم  برای کس بزنم

برای من هم خیلی دعا کنین

صد بار اگر توبه شکستی بازا